فيگوئروآ ( مترجم : غلام رضا سميعى )
156
سفرنامه دن گارسيا دسيلوا فيگوئروآ ( سفير اسپانيا در دربار شاه عباس اول ) ( فارسى )
آبادانى آن تحميل مىگردد . به همينسبب است كه اين سلطان كه حوزهء حكومتش در سال بيش از دو ميليون اكو درآمد دارد دربارى بسيار بزرگ و شكوهمند ، صاحبمنصبان نظامى و مردان سياسى و كارگزارانى از هردست دارد كه گروهى خدمهء شخصى و دستهاى خدمهء دربار اويند و چون پادشاهى بزرگ زندگى مىكند ، اگرچه در سراسر مشرق زمين اينگونه حكام از امنيت اندكى برخوردارند زيرا ولو كه در حوزهء حكومتى خويش مورد نهايت علاقهء مردم باشند همواره محسود ديگران و مورد افترا و اتهامند و با كوچكترين لغزشى جان و مال و حكومتشان بر باد مىرود . زندگى اين حكام مانند زندگى خود پادشاهان است ، بدينمعنى كه اينان نيز به استثناى ايامى كه اجبارا در جنگ بسر مىبرند ، روزگار را در عيش و عشرت دائم كه معمولا با موسيقى محلى و رقص زنان و پسران جوان توأم است سپرى مىكنند . از پسران كه بزك مىكنند و همچون زنان موى بلند دارند ، همواره در ملاء عام استفاده نمىگردد . كار اساسى اينان شراب دادن به شاهان يا حكام يا مهمانهاى آنهاست . اين ساقيگرى منحصر به هنگام صرف غذا يا جشنها نيست زيرا ساقى بچگان اربابان خود را به هرجا بروند ، تنگ شراب در دست ، همراهى مىكنند . بدينترتيب ، به استثناى چند ساعتى از آغاز روز كه اين آقايان ناشتا هستند و براى انتظام امور ايالت بار مىدهند بقاياى روز و پارهاى از شب را به شرابخوارگى و تفريحات ديگرى كه بيان كرديم مىگذرانند . مثلا در همان حال كه سلطان شيراز براى شكار پرندگان كه تفريح مدام و بسيار مورد علاقهء اوست به دشت مىرود ، رقاصان و نوازندگان و ساقيان نيز وى را همراهى مىكنند ، بدون آنكه عيشى مانع عيش ديگر گردد . قوشخانهء سلطان شيراز داراى تعداد زيادى قوش طراز اول و چندين كركس بسيار قوىتر ، از نوعى است كه ما در اروپا داريم . چرغها بيشتر از نوع شاهين و باشهء نر و طوغان يا صقر است كه پيش از رها كردن آنها كبكها و مرغابيها و كلنگها را پرواز مىدهند . شكار معمولى اينان كلنگ يا مرغابى وحشى است